Գրողն ու իր իրականությունը. Արամ Ավետիս

Շատ կարևոր հարցերի ես անդրադարձել, Արամ ջան: Շնորհակալություն հետաքրքիր հարցազրույցի համար:

Խառն է: Զգացվում է` գրողը փոփոխություններ է ուզում, ուզում է փոխել մի բան: Բայց այդ ցավոտ թեմաները մի հարցազրույցի մեջ տեղավորելը բարդ է, թեմայից թեմա են թռնում: Այնուամենայնիվ շատ գովելի է, որ անհանգստացած և սրտացավ երիտասարդներ կան: Դա լուրջ հեռանկարներ է բացում այսպիսի երիտասարդների առջև: Սա մեկ:
Ինձ բախտ է վիճակվել Արամի էսսեներից մի քանիսը լսել: Սուր, ծակող ոճ ունի, ռիթմի զգացում, կամային, ուժեղ խոսք: Երբ կարդում էր, փշաքաղվեցի, (ինչը ինձ բնորոշ չէ` ազդվող չեմ): Դեռ մեծ ճանապարհ ունի արջևում:
Իհարկե, հաճախ հանդիպող իրավիճակ է` գրողը չի կարողանում միանշանակ ձևակերպել, թե ինչ է ուզում ասել, ինչ է ուզում անել և ինչի համար: Սակայն, դա միայն Արամին չէ վերաբերում: Լավ կլիներ, եթե բոլոր գրողները կարողանային այնպես խոսել, որ ոչ թե բացատրեին սեփական գրածը, այլ իրենց խոսքերով այն բանալին տային, որով իրենց գրվածքների վրա դրված կողպեքը բացվեր:
Արամին էլ շնորհավորում եմ առաջին հարցազրույցի կապակցությամբ:

Es linelov hay mard otarutyan mej,naelov yeritasard banastexc,Aram Avetisi harcazruyc@ azatutyun radiokayanin,krkin hamozveci,vor mer azgum der sharunakvumen tsnvel taxandner.Yeritasard grox@ jishte meknabanum ayjmyan latinohaykakan sentimental serialneri irakan xaytarak arkayutyun@ mer aroryayum.

shat xelaci yeritasard Aram Avetis